Σαν σήμερα λοιπόν στις 4/5 του 2003 η Θεσσαλονίκη φόρεσε για μια ακόμη φορά τα γιορτινά της, καθώς πριν από ακριβώς δέκα χρόνια ο ΑΡΗΣ πανηγύρισε την κατάκτηση του Champions Cup. Για άλλες ομάδες η κατάκτηση του συγκεκριμένου τροπαίου ίσως να μην σήμαινε και τίποτα,όμως για μια ομάδα όπως ο ΑΡΗΣ που την περίοδο εκείνη ήταν γεμάτος προβλήματα, αναμφίβολα αποτέλεσε μια δικαίωση.
Από εκεί και πέρα δεν πρέπει να ξεχνάμε και την πολύτιμη συνεισφορά του κόσμου εκείνο το βράδυ,μιας και θα θυμάστε πώς το παιχνίδι από ένα σημείο και μετά δεν κυλούσε καλά και η κατάκτηση του τροπαίου κρέμονταν κυριολεκτικά από μια λεπτή κλωστή, ωστόσο το πάθος που είχαν οι οπαδοί των κιτρίνων θα έλεγα πώς επέδρασε αρνητικά στην ψυχολογία των παικτών της Πολωνικής Πρόκομ και την ανάγκασαν να υποστεί μια ήττα που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί οδυνηρή, καθώς ο επεισοδιακός εκείνος τελικός κρίθηκε στο τελευταίο δευτερόλεπτο.
Όταν έρχεται στο μυαλό μου εκείνο το αξέχαστο αν μη τι άλλο παιχνίδι πάντοτε θυμάμαι εκείνη την φάση καθώς το follow του Ραϊσεβιτς έχει σημαδέψει όλη μου την ζωή διότι η κατάκτηση του εν λόγω τροπαίου με βοήθησε να αντιληφθώ τι σημαίνει να είσαι ΑΡΗΣ,καθώς βρισκόμουν σε ηλικία 8 ετών και όπως είναι ευνόητο δεν ήμουν σε θέση ακόμα να καταλάβω πολλά πράγματα.
Εκείνη την περίοδο του final four θυμάμαι ότι είχα πιάσει πολλές φορές τον εαυτό μου να αναρωτιέται για το πόσο σημαντική είναι η κατάκτηση ενός τίτλου, Περάσαν δέκα χρόνια και το ερώτημα αυτό δεν έχει απαντηθεί ξεκάθαρα μέσα μου το μόνο που μπορώ να πω είναι πώς από ότι κατάλαβα ο ΑΡΗΣ στα δύσκολα συσπειρώνεται και από όποια σκοπιά και αν το δει κανείς είναι και θα είναι για πάντα η μόνη ομάδα που θα κάνει περήφανο τον κόσμο της όταν περνάει δύσκολες στιγμές.
Όλα αυτά τα λέω διότι αν καθίσουμε να αναλογιστούμε τους τίτλους που έχει πάρει η ομάδα μπάσκετ του συλλόγου θα συμπεράνουμε πολύ εύκολα ότι ο ένας είναι πιο μαρτυρικός από τον άλλον,καθώς όταν το καράβι είναι έτοιμο να πέσει στον βράχο και να βουλιάξει μια μαγική δύναμη το τραβάει προς τα επάνω και το ωθεί στην επιτυχία.
Όμως η ιστορική αυτή ομάδα θα πρέπει να πάψει κάποια στιγμή να ζει αναπολώντας τις ένδοξες αναμνήσεις του παρελθόντος και να αρχίσει σιγά-σιγά να διεκδικεί και πάλι τίτλους. Κλίνοντας θα ήθελα να τονίσω πώς εκείνο το βράδυ δεν θα διαγραφεί πότε από την μνήμη μου διότι πολύ απλά με δίδαξε τι σημαίνει και πόσο σημαντικό είναι να αγωνίζεσαι και να μην καταθέτεις τα όπλα στα δύσκολα.
Από εκεί και πέρα δεν πρέπει να ξεχνάμε και την πολύτιμη συνεισφορά του κόσμου εκείνο το βράδυ,μιας και θα θυμάστε πώς το παιχνίδι από ένα σημείο και μετά δεν κυλούσε καλά και η κατάκτηση του τροπαίου κρέμονταν κυριολεκτικά από μια λεπτή κλωστή, ωστόσο το πάθος που είχαν οι οπαδοί των κιτρίνων θα έλεγα πώς επέδρασε αρνητικά στην ψυχολογία των παικτών της Πολωνικής Πρόκομ και την ανάγκασαν να υποστεί μια ήττα που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί οδυνηρή, καθώς ο επεισοδιακός εκείνος τελικός κρίθηκε στο τελευταίο δευτερόλεπτο.
Όταν έρχεται στο μυαλό μου εκείνο το αξέχαστο αν μη τι άλλο παιχνίδι πάντοτε θυμάμαι εκείνη την φάση καθώς το follow του Ραϊσεβιτς έχει σημαδέψει όλη μου την ζωή διότι η κατάκτηση του εν λόγω τροπαίου με βοήθησε να αντιληφθώ τι σημαίνει να είσαι ΑΡΗΣ,καθώς βρισκόμουν σε ηλικία 8 ετών και όπως είναι ευνόητο δεν ήμουν σε θέση ακόμα να καταλάβω πολλά πράγματα.
Εκείνη την περίοδο του final four θυμάμαι ότι είχα πιάσει πολλές φορές τον εαυτό μου να αναρωτιέται για το πόσο σημαντική είναι η κατάκτηση ενός τίτλου, Περάσαν δέκα χρόνια και το ερώτημα αυτό δεν έχει απαντηθεί ξεκάθαρα μέσα μου το μόνο που μπορώ να πω είναι πώς από ότι κατάλαβα ο ΑΡΗΣ στα δύσκολα συσπειρώνεται και από όποια σκοπιά και αν το δει κανείς είναι και θα είναι για πάντα η μόνη ομάδα που θα κάνει περήφανο τον κόσμο της όταν περνάει δύσκολες στιγμές.
Όλα αυτά τα λέω διότι αν καθίσουμε να αναλογιστούμε τους τίτλους που έχει πάρει η ομάδα μπάσκετ του συλλόγου θα συμπεράνουμε πολύ εύκολα ότι ο ένας είναι πιο μαρτυρικός από τον άλλον,καθώς όταν το καράβι είναι έτοιμο να πέσει στον βράχο και να βουλιάξει μια μαγική δύναμη το τραβάει προς τα επάνω και το ωθεί στην επιτυχία.
Όμως η ιστορική αυτή ομάδα θα πρέπει να πάψει κάποια στιγμή να ζει αναπολώντας τις ένδοξες αναμνήσεις του παρελθόντος και να αρχίσει σιγά-σιγά να διεκδικεί και πάλι τίτλους. Κλίνοντας θα ήθελα να τονίσω πώς εκείνο το βράδυ δεν θα διαγραφεί πότε από την μνήμη μου διότι πολύ απλά με δίδαξε τι σημαίνει και πόσο σημαντικό είναι να αγωνίζεσαι και να μην καταθέτεις τα όπλα στα δύσκολα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου